Categorieën
creatief schrijven gedachtenstroom

De meeste mensen aan de tramhalte deugen

De meeste mensen deugen is een populair boek van Rutger Bregman dat ik als enige Vlaming niet heb gelezen. Niet alleen omdat ik weinig non-fictie lees, maar vooral omdat de stelling in de titel weinig overtuigt, misantroop die ik ben. Al wil ik dat toch even kaderen: ik geloof wel dat mensen deugen, maar volgens mij vergt het een hyperactieve enthousiaste dorser om die deugdelijkheden daadwerkelijk uit de krochten van het hoofd van zijn medemens te trekken, waar ze bedolven liggen onder bergen wereldpijn en dagelijkse miserie. Dit terzijde. Vandaag wil ik hier een bedenking aan toevoegen: wellicht helpt miserie sommige mensen net om hun houding tegenover het leven in positieve zin te veranderen.

Categorieën
creatief schrijven gedachtenstroom

Tijd om naar binnen te keren

Vandaag heb ik gecontempleerd. Een woord dat nog steeds niet even goed klinkt als zijn betekenis. Het klinkt alsof ik in een discussie in het stof heb gebeten (Je hebt gelijk, bij deze contempleer ik), dat ik vrede heb genomen met een slechte eigenschap van mezelf (Vandaag moet ik me weer eens contempleren met mijn aangeboren luiheid) of dat ik de zaken nodeloos heb vertraagd (Had ik de situatie niet danig gecontempleerd, waren we op tijd kunnen vertrekken). Het klinkt zeker niet als bespiegelen of mijmeren. De op hol geslagen etymoloog in mij hoort er con-tempus in, ‘mee-tijd’*. Zoiets als een samenvallen met de tijd, waarbij je er dus ook niet aan hoeft te denken. Zo voelt het ook, terwijl ik op ons buitenterras zit, een toonmodel van Makro dat ik destijds kon meepikken voor een prikje.

Categorieën
creatief schrijven gedachtenstroom onderwijs

Verhalen (die) verbinden

‘Heb je het verhaaltje van de verjaardag van de wezel al gelezen?’ vraagt mijn wederhelft met onverhoopte ogen. ‘Nee’ antwoord ik droog. ‘Dat ben ik!’ kirt ze, waarna ze me geen keuze laat het straks voor te lezen aan de kinderen. Dat beloof ik. Het verhaaltje gaat over een wezel die jarig is en een feestje geeft voor alle dieren in het bos. Wanneer het moment bijna is aangebroken, twijfelt hij of de taart wel lekker genoeg is, zijn huis wel groot genoeg en of het wel gezellig zal zijn. Hij besluit de aankomende dieren toe te roepen dat het toch niet doorgaat. Terwijl de laatste dieren al weer op de terugweg hun schouders ophalen, herroept de wezel zijn boodschap. ‘Het gaat toch door!’

Categorieën
creatief schrijven gedachtenstroom

Een onverhoopte klusdag

Paasvakantie. Zoon is naar een eendagskampje en dochter is een spelletje aan het spelen met mama. Het gebeurt niet vaak dat er zich een stiekeme kans voordoet om ongestoord te schrijven. Ik zet me buiten op de decoratieve bank die met het huis kwam. Het is nog ochtendfris, maar niet op het bankje, dat pal in de zon staat. Ik klap m’n laptop open en bedenk plots dat ik mijn espressoapparaat heb aangezet om een cappuccino te maken. Het is een Nuova Simonelli Oscar II, die een kwartier moet warmdraaien als een dieselmotor zodat men er nadien de vruchten van kan plukken, namelijk een kopje versgemalen single origin koffie met een zachte crema. Goed, eerst koffie, dan schrijven.

Categorieën
creatief schrijven gedachtenstroom kinderen

De telefoon

Tegenwoordig gaan mijn kinderen slapen met de liedjes van Samson en Gert, daar ze de eenvoudige doch klassieke deuntjes van de babyfoon reeds lange tijd ontgroeid zijn. Ik wil de kracht van nostalgie niet ontkennen, noch wil ik afbreuk doen aan doeltreffende hits als daar zijn Alles is op, Bij de brandweer of het door Bart Peeters van tekst voorziene Samsonlied, maar voor mij zijn het meer dan eens zenuwslopende mantra’s die zich vakkundig in mijn brein vastbijten. Als ik dan niet snel genoeg afleiding zoek in mijn cd-collectie, is de kans groot dat ik de godganse dag Hey waar is de chocolade loop te zingen overal waar ik kom. Toen hoorde ik De telefoon.

Categorieën
creatief schrijven gedachtenstroom wandelen

Overpeinzingen bij de kine

Het is officieel: de leeftijd vanaf wanneer het bergaf gaat is 34. Vierendertig jaar en vijf maanden om preciezer te zijn. Ergens had ik gehoopt dat het 42 zou zijn, het antwoord op elke vraag, maar helaas. Ik voel me haast een meeloper (letterlijk én figuurlijk) dat ik het joggen heb aangevat toen we niet veel meer mochten dan wandelen voor onze gezondheid of om levensmiddelen in huis te halen. Hoewel ik in een vroegere levensfase ook al in menig park liep maar steeds die routine beu werd. En nu ga ik sinds kort naar de kinesist en loop ik de deur van mijn huisdokter plat zoals ik dat bij mijn grootmoeder zaliger deed. Terwijl een vrouw met bekkenproblemen me aanstaart tijdens mijn kuitoefeningen voor de spiegel denk ik: tijd voor reflectie.

Categorieën
creatief schrijven gedachtenstroom kinderen

Pedologische studiedag?

Mijn kinderen hebben vandaag een dag vrijaf, of een pedagogische studiedag zoals men dat pleegt te noemen. Ik dacht ze er vanmorgen nog even aan te herinneren, maar mijn waarschuwing bleek overbodig: ze wisten het nog heel goed. Zeker omdat mama wél uit bed moest en wij met drie mochten blijven liggen. Woensdag is toevallig ook mijn vrije dag, die ik meestal vul met voorbereiden van de lessen en/of schrijven aan mijn boek. IJdele hoop natuurlijk, op een dag als deze, maar ik was dan ook nog niet goed wakker.

Categorieën
creatief schrijven gedachtenstroom

Van hartoverslagen naar hartverwarmend e(e)tmaal

Het einde van dit jaar was een moeilijke periode voor mij. Vooral sinds november begon mijn lichaam zich vreemd te gedragen. Ik had last van zogenaamde hartoverslagen*. Dan denk je al snel: stress. Oorzaak: werk. Mijn analytische geest draaide op volle toeren maar kon niets vinden of zelfs bedenken: ik geef graag les en had geen problemen op mijn werk. Sinds mijn burn-out ben ik ook voorzichtig met mijn hooivork. Iets anders? De angst voor een medische afwijking waar 0,1 procent van de wereldbevolking mee te kampen krijgt klampte zich aan mij vast als pek. Ik bezocht een paar cardiologen maar na veel vijven en zessen bleek het ‘een zeldzame overslag’ en dus niet ernstig. Maar het ging niet weg.

Categorieën
creatief schrijven gedachtenstroom uitstap

Stranden in Marchienne-au-Pont

Naar twee- of driemaandelijkse gewoonte planden mijn vrouw en ik nog eens een trip naar een Belgische stad of dorp. Even tijd voor cultuur, gezellig dineren en musea, maar vooral voor elkaar. Deze keer kozen we voor Doornik, niet alleen een belangrijke stad in de Bourgondische periode ten tijde van Karel V, maar ook de op één na oudste stad in België (na Tongeren, dat we enkele jaren geleden bezochten). Bovendien is Doornik de enige stad die ooit in Engelse handen is gevallen (van 1513 tot 1519 onder Henry VIII van de Tudors). Zoals altijd reisden we per trein. Meestal zijn dat vlotte verbindingen, ware het niet dat ik niet op voorhand had gecheckt of er werken aan de sporen waren… En zo belandden we in Marchienne-au-Pont.

Categorieën
creatief schrijven gedachtenstroom kinderen

De dakgoot uitkuisen zal voor morgen zijn

Een druilerige maandag, de eerste dag van de herfstvakantie. Die kwam zeker niet te vroeg: de kinderen zijn moe van de langst ononderbroken periode op school, de leerkrachten kunnen even uitblazen (en liefst in het gezicht van diegenen die, nu de discussie weer eens hoog oplaait, menen dat de job vooral vakantie omvat). In tegenstelling tot de periode van de lockdown, die stilaan een vage vorm begint aan te nemen in ons collectieve geheugen, hadden mijn vrouw en ik geen plan om rusteloze kinderen bezig te houden bij noodweer. Het blijft maar gieten en ik moet de dakgoot uitkuisen. Behalve tante J. die ‘s middags koekjes komt bakken is de dag nog lang en vervaarlijk ongevuld.