Zoals elk doorsnee gezin hebben ook wij avond- en bedrituelen. Mijn dochter vraagt om haar ondersteboven de trap op te dragen. Ik heb dat ooit geïntroduceerd als afschrikmiddel voor kindjes die niet willen gaan slapen maar het is helaas populair gebleken. Ik roep mijn zoon, die op strookjes papier zoveel mogelijk haltes van de kusttram…
Papa, ik wil nooit meer zo’n spel. Nooit.
We hadden de knoop doorgehakt: ik zou met mijn zoon een weekend naar Parijs gaan om zijn zesjarige bestaan te vieren. Nu nog een feestje organiseren dat hij niet snel zou vergeten. We deelden het lentefeest op in twee dagen, vooral door toedoen van tante Corona: een dag met familie en een feestje met vriendjes.…
Papa, ik wil naar Parijs! Of nee, naar Frankrijk!
Een paar maanden geleden waren mijn vrouw en ik aan het nadenken over wat we konden doen voor de zesde verjaardag van onze zoon. Aangezien we vermaledijde heidenen zijn, doen we niet mee aan eerste communies of vormsels. Al snel waren we het er roerend over eens dat er wel iets in de plaats mocht…
Spektakelslakken en schriftbinddildo’s
Heb ik u gepakt met mijn ietwat provocerende titel? Dat was uiteraard de bedoeling. Toch zijn het niet mijn woorden, maar die van mijn kinderen. Ere wie ere toekomt. Zij hebben deze woorden zelf geswipet op mijn telefoon. Oftewel: slepend getypt. En we hebben ons een kriek gelachen toen ik hen de resultaten voorlas. U…
Het is honderd óf drie euro, wat kies je?
Mijn kinderen spelen winkeltje. Mijn dochter is de mevrouw die in de winkel komt kopen, mijn zoon is de eigenaar. Als valuta gebruiken ze wasspelden. De mevrouw krijgt bij binnenkomst meteen een keuze tussen drie onmisbare producten. Een regenboogbal – de winkelier is overduidelijk mee met de huidige maatschappelijke thema’s; één speelkaart – voor klanten…
Het zandpad kiezen
Kiezen is verliezen, zeggen ze. De keuzes die we maken, bepalen wie we zijn en wat we worden. Daarbij horen ook alle keuzes die we niet maken. Ik heb vaak de neiging me blind te staren op dingen die een ander wél doet of heeft gedaan. Het is geen afgunst, ik gun iedereen alles. Het…
Het leven in rood, geel en blauw
Als dertiger sta ik meer te klungelen dan als kleine jongen. Dat mensen naar me toe komen voor een luisterend oor, voor mijn goede raad, voor mijn empathisch vermogen, terwijl ik om de haverklap met mezelf in de knoop lig, ik krijg er schaamrood van op mijn wangen. Op de Steinerschool leerde ik rood, geel…
Blauwe maandag
Elke ochtend komt er een moment waarop je weet dat de wekker binnen enkele minuten zal aflopen. Ook al hoop je op je veel te heldere telefoonschermpje een ander uur te zien, of voel je de adem van de ochtend nog niet in je nek. Ik weiger te kijken. Een bloot voetje, maat 28, doet…
Met de trein naar Train World!
Vandaag leidt onze weg naar het treinmuseum in Schaarbeek: Train World. Het is niet zo pretparkachtig als het klinkt. Om voorraad in te slaan voor onderweg, maak ik mijn vierwekelijkse trip naar de bakker. Opnieuw is het erg stil op straat. In mijn hoofd probeer ik de verschillen met vorige week te zoeken: 1) het…
Allosaurus, hoe is ’t?
Gisteren hebben we na lange tijd nog eens een uitstapje gemaakt per trein. We hebben het iconische Museum voor Natuurwetenschappen in Brussel bezocht, in de kindermond beter bekend als ‘het dinomuseum’. Ik was op voorhand al aan het zagen omdat het net die dag weer kutweer moest zijn, na een bijna zomerse naherfst en winter.…