Nadat het onweer is gaan liggen, gaan zij en ik even een ommetje maken. Meer dan anders hebben we dat nodig, want het lijkt alsof juni een doos is waarin alle vorige maanden zijn gepropt. Rennen naar vergaderingen, kinderen die op twee plekken tegelijk moesten zijn, deadlines die opstapelden… Heerlijk is het om de stilte…
Kamer in Oostende
‘Ik ben hier mijn hart verloren,’ zeg je. Ik knik bevestigend. Als jij dat niet had gezegd, dan had ik het gedaan enkele seconden later. ‘Spreek je dan over twee jaar geleden, De Letterie?’ Ja, dat deed je. Het is hier, in Oostende, waar we elkaar leerden kennen, samen met een tiental andere beginnende en…
Verdwijnzucht
Nee. Vandaag volg ik de herfstbladenGa ik van het pad af en treed ikin de ochtendmist De cirkels die ik loop rond het waterlijken een geheime code te krakenalsof er ergens iets wordt ingedrukt Mijn pas vertraagt en mijn ademhalinglijkt van elders te komen, tussen bomen klinkt een bekend lied, met vreemde noten Ik ben…
Eiland
Buiten is het min tien graden maar ik besluit toch een korte avondwandeling te maken, mijn lichaam is moe maar mijn geest snakt ernaar. Om de kou te trotseren giet ik de laatste slokken thee door mijn slokdarm, die hopelijk als een schoorsteen in een herenhuis de warmte vasthoudt. Mijn voetstappen echoën in de hal…
Bijna thuis
De dag voor kerstavond fietste ik naar huis door de miezerregen, waarbij het gure weer een katalysator was voor mijn donkere gedachten. Ik ben een ongewilde ramptoerist op afstand. Ik wil terugdenken aan hoe mijn broers en ik de kerstboom versierden en met de cadeautjes rammelden. Ik wil me de heerlijke geur van gebraden kalkoen,…
Hoofd, hart en handen
Het kraken van de mesheften onder mijn zolen geeft een verrassend bevredigend gevoel. Bij haar zal dat iets minder het geval zijn, want ze heeft haar schoenen uitgetrokken en ze draagt ze in haar linkerhand terwijl de wind een poging doet onder haar nagelnieuwe regenjas te komen, waar ik alleen maar begrip voor heb, het…
Fietstocht met de auto
Net als twee jaar geleden werd er enorm schijtweer voorspeld gedurende de hele fietstocht die we zorgvuldig hadden uitgestippeld. En net als vorig jaar voelde mijn vrouw de bui al hangen, ook boven mijn hoofd, want hoe graag ik ook fiets en niet terugdeins voor een buitje of twee, een regenvakantie zie ik meestal niet…
Tussen de sporen
Ik zit op het kleinste treintje dat ik ooit heb gezien, dat van de Efteling meegerekend, van Spa naar Verviers. De derde keer al wordt de trein opgestart. Twee wagonnetjes, een tiental mensen. Er lopen twee NMBS-medewerkers voortdurend heen en weer, en dat mag je erg letterlijk nemen aangezien de trein maar veertig meter (?)…
Verwarring bij de apotheek
Vrijdag was vroeger al mijn favoriete dag van de week, omdat die weliswaar het weekend inluidde en de deur opende voor ongebreideld spelplezier in mijn ouderlijk huis te Antwerpen Zuid. Die status is Vrijdag nog niet verloren. Op deze dag anno 2022 zijn mijn vrouw en ik samen thuis en sinds een onbepaalde tijd voltrekt…
Op bezoek in Marseille
Marseille zou de naam kunnen zijn van een lastige, overdadig met parfum besproeide tante met veel geld en een riante tuin waarin houten ligzetels staan naast haar zwembad. In zekere zin voelt de stad net zo. In-druk, in beide betekenissen, want naast de drukte die een grote stad met zoveel verkeer met zich meebrengt, had…