Iemand stelde me de vraag waarom ik (en bij uitbreiding het gros van de artiesten) onbezoldigd optreed in de Legendarische Dinsdagclub van de nachtburgemeester van Antwerpen, zijnde Vitalksi. Hij en enkele enthousiaste lotgenoten zoals zijn aimabele broer Serge de tekenaar, de hondstrouwe Fred Ontsmet, de gitaargod Geert Vanbever, de enigmatische Goldface, artiestenmenner Electric Suzy, Dirk…
De tic van Nick
Nick was een knaap met een hippe sik maar ook een vervelende tic Een alleronhandigste tic had Nick, en hij zat ermee echt in een strik Hoorde Nick het getik van een klok, sprak hij na elke tik ‘tak’ Helaas was zijn vader fervent klokkenmaker, een echte krak in zijn vak.
Een façade, die achtergevel
Deze tekst is voor Christophe Vekeman, die me het compliment gaf boeiend te schrijven ondanks dat ik nooit iets lijk te beleven. Wel, ik heb iets beleefd dat volgens mij nog nooit iemand heeft meegemaakt. Hoewel ik altijd heb gezworen nimmer mijn woning te verbouwen, vooral omdat ik mijn ouders heb zien afzien, konden een…
Paniek in het Sleutelbos
Er was eens een fietssleutel. Hij leefde in een bos, samen metzijn familie. Net als zijn moeder was hij groot geschapen en hij had haar hoekige vorm, wat hij wel een jammerlijke erfelijke factor vond. Zijn vader was rond en kleiner van gestalte. Van hem had hij gelukkig zijn dubbele baard, daar kom je nu…
Malaise in de Delhaize (een ode)
Het is maandag, de dag waarop ik inkopen doe voor de hele week. Zoals altijd bereid ik me goed voor, want slechts met een goede voorbereiding kan men een mentale instorting in zo’n supermarkt vermijden. Ik vraag me oprecht af wie zoveel prikkels in zijn systeem kan incasseren. Ikzelf wapen me ertegen met planning, doelgerichtheid…
Dansen met Diane in een Dolle Dinsdagclub
Het was nog maar mijn tweede keer in de befaamde Dinsdagclub en ik stond al op het podium. Dat had ik natuurlijk voor een groot deel aan mezelf te danken, omdat ik Vitalski een mail had gestuurd. Ik had twee weken voordien enkele regels protestproza geschreven, ter ere van Roald Dahl. Omdat ik zelf verhinderd…