Ik ben nergens tegelijk. Beter kan ik het niet zeggen.Ik ben nergens tegelijk, wanneer ik luister naar hoe zij gevallen is op haar knie zonder dat er bloed bij was en hoe hij veel huiswerk heeft vandaag. Ik ben nergens tegelijk, wanneer mijn handen de fiets in de garage remmen terwijl mijn hoofd wil begrijpen…
BOEM! Mediaexplosie!
Ter ere van 100 jaar Bezette Stad maakte ik een eigen versie van het beroemde klankgedicht van Paul Van Ostaijen.