‘Eindelijk, we zijn er,’ zeg ik, terwijl ik afstap en de longtailfiets het voetpad opduw. ‘We moeten nummer 278 hebben en hier is het… 272’, mompel ik meer tegen mezelf dan tegen mijn dochter, die achteraan op de fiets zit en haar allereerste gaatje in een melktand moet laten vullen. Omdat mijn dochter redelijk verkleumd…
Uitgezonderd nostalgisch verkeer
Ik wou dat er meer dagen in mijn leven waren zoals gisteren. Dagen die me volledig omarmen, verzwelgen, laten voelen dat ik besta uit reeds vele dagen, aan elkaar geregen door wonderlijke momenten en prachtige herinneringen, kleine gelukjes en innige vriendschappen. Dagen van knutselen terwijl de regen tegen het raam klettert. Dagen van sleutelen aan…
Stockholm, 27/01/25
‘Er rijden hier wel veel Tesla’s he papa!’ zei mijn dochter enkele dagen geleden, toen ik haar naar school bracht. Beiden (goed)gemutst, gerugzakt met daarin een appel als tussendoortje, bij haar in stukjes en bij mij in zijn geheel. Haar broer had een virale infectie opgelopen en had een zware nacht gehad. Ondertussen is hij…
Fietsen met woede
Uit pure frustratie trap je tegen het kleine rekje dat je voor een habbekrats kocht in de Action – een winkel waar je normaal niets koopt maar die de specifieke producten die je nodig had tijdens de eerste weken van de verbouwing als enige in voorraad bleek te hebben. Het ding rolt enkele meters verder…
Een voorraad liefde
Is het mogelijk om liefde op te slaan? Die vraag stelde ik mezelf, toen ik deze avond nog even bij mijn dochter in bed lag, vijf minuten voordat het licht uit moest. Ze hield mijn hand vast en trok mijn arm over zich heen als een deken. Ze geurt nog naar kinderlijke onschuld, een geur…
Van voorbijgaande aard
Haar kleine lichaam hapert en rilt dromend tegen mijn zij In de donkere kamer weerklinkt haar gepiep Ze houdt mijn hart in een wurggreep Zweetdruppels in een regendouche mengen in de stoom Ik maak voor haar de kamer troebel Ik spoel mijn angst door het afvoerputje Roekelroos zoekt zich een weg in haar bleke wangen…
Regen aan de ontbijttafel
Terwijl we aan de ontbijttafel een discussie hebben over of je al dan niet stinkende pipi krijgt van een kom Smacks, trekken de hemelsluizen open. Het harde tikken op het dakvenster van de keuken belemmert deels ons gesprek. ‘Dat is weer typisch’, zegt mijn vrouw troosteloos onze tuin beschouwend, ‘het is mijn beurt om de…