Dag vreemdeling Dag mysterieuze man in de straat Ik wandel jou voorbij en jij mij en het regent op straat en in mijn hoofd en ik vraag me af of het ook in jouw… Bescherm jij ook je gedachten met die paraplu zoals ik doe nu? Ik kijk in jouw ogen en jij in de…
Fietstocht met de auto
Net als twee jaar geleden werd er enorm schijtweer voorspeld gedurende de hele fietstocht die we zorgvuldig hadden uitgestippeld. En net als vorig jaar voelde mijn vrouw de bui al hangen, ook boven mijn hoofd, want hoe graag ik ook fiets en niet terugdeins voor een buitje of twee, een regenvakantie zie ik meestal niet…
De vuilnisman en ik
Het was een maandagmorgen. Het regende zo fel dat ik de hele weg naar de bakker mijn ogen dichtkneep. Ik moest naar de ‘verre’ bakker, omdat de Deurnese Bakkersgilde na rijp beraad ooit heeft beslist om collectief te sluiten op maandag, het uitgerekende moment waarop vaders naar de bakker moeten. Vloekend waad ik door plassen,…
Regen aan de ontbijttafel
Terwijl we aan de ontbijttafel een discussie hebben over of je al dan niet stinkende pipi krijgt van een kom Smacks, trekken de hemelsluizen open. Het harde tikken op het dakvenster van de keuken belemmert deels ons gesprek. ‘Dat is weer typisch’, zegt mijn vrouw troosteloos onze tuin beschouwend, ‘het is mijn beurt om de…
35 (of: de middelpuntvliedende kracht)
Eerst wil ik mij excuseren tegenover mijn trouwe lezers (ja, ik weet dat jullie bestaan, dank daarvoor!). Ik heb niet veel meer geschreven de laatste tijd. Ik zat niet heel goed in mijn vel en dan kom je in een soort creatieve spreidstand: miserie doet schrijven maar ik kan ook niet schrijven van de miserie.…
De dakgoot uitkuisen zal voor morgen zijn
Een druilerige maandag, de eerste dag van de herfstvakantie. Die kwam zeker niet te vroeg: de kinderen zijn moe van de langst ononderbroken periode op school, de leerkrachten kunnen even uitblazen (en liefst in het gezicht van diegenen die, nu de discussie weer eens hoog oplaait, menen dat de job vooral vakantie omvat). In tegenstelling…
Avondwandeling #1
Zij dwong me op te staan, mijn schoenen en m’n regenjas aan te trekken en minstens een half uur te gaan wandelen. Ik zou niet binnen mogen mocht ik toch na een kwartier al forfait geven, zo standvastig is ze wel. Gelukkig maar, want het kleine schapenvelletje waarop ik in het midden van een speelsessie…