Wat ik vaak mis uit mijn kindertijd is de afbakening. Zowel in tijd als in ruimte. Alles kan overal en altijd nu. Ik mis de dagen van de stoere jaren 90, toen de tv-tijd ‘begon’ om 17u55 met TikTak, gevolgd door De Boomhut (Hey fa!), Het Beestenbos is boos met die ontroerende intromuziek, De Draaimolen…
School tijdens de vakantie
Het is nog maar twee dagen vakantie en de kinderen zijn al schooltje aan het spelen. Mijn zoon is de leraar, en wie hem kent zal daar niet van achterover vallen. Mijn dochter is in feite de poppenkastspeler, zij houdt de pluche leerlingen vast en doet de stemmetjes. Ze hebben middels enkele kussens, dekens, meubels…
Eeuwige roem
De Zweedse schrijver Per Tuval doet af en toe een gooi naar eeuwige roem door mee te doen aan een literaire wedstrijd, zij het poëzie of proza. Maar buiten een eervolle vermelding hier en een plekje op een longlist daar, kon hij maar geen prijzen in de wacht slepen, hoewel hij vond dat hij dat…
Onbezoldigd en ondergronds
Iemand stelde me de vraag waarom ik (en bij uitbreiding het gros van de artiesten) onbezoldigd optreed in de Legendarische Dinsdagclub van de nachtburgemeester van Antwerpen, zijnde Vitalksi. Hij en enkele enthousiaste lotgenoten zoals zijn aimabele broer Serge de tekenaar, de hondstrouwe Fred Ontsmet, de gitaargod Geert Vanbever, de enigmatische Goldface, artiestenmenner Electric Suzy, Dirk…
Er was eens een afkoppelingsdeskundige
Lang, lang geleden was er eens een jongen. Hij woonde met zijn familie in een grote ivoren toren, in een klein dorp waar nooit wat gebeurde. Het leven was er goed en gezapig. Het land en de vrouwen waren vruchtbaar, de vakbonden tevreden en de kleine zelfstandigen hielden hun hoofd net boven water. Maar laat…
De tic van Nick
Nick was een knaap met een hippe sik maar ook een vervelende tic Een alleronhandigste tic had Nick, en hij zat ermee echt in een strik Hoorde Nick het getik van een klok, sprak hij na elke tik ‘tak’ Helaas was zijn vader fervent klokkenmaker, een echte krak in zijn vak.
Een façade, die achtergevel
Deze tekst is voor Christophe Vekeman, die me het compliment gaf boeiend te schrijven ondanks dat ik nooit iets lijk te beleven. Wel, ik heb iets beleefd dat volgens mij nog nooit iemand heeft meegemaakt. Hoewel ik altijd heb gezworen nimmer mijn woning te verbouwen, vooral omdat ik mijn ouders heb zien afzien, konden een…
Paniek in het Sleutelbos
Er was eens een fietssleutel. Hij leefde in een bos, samen metzijn familie. Net als zijn moeder was hij groot geschapen en hij had haar hoekige vorm, wat hij wel een jammerlijke erfelijke factor vond. Zijn vader was rond en kleiner van gestalte. Van hem had hij gelukkig zijn dubbele baard, daar kom je nu…
De hogedrukreiniger zorgt voor hoge druk
Vorige week ging de bel. Een man in iets tussen een maatpak en een overall stond aan de andere kant van mijn voordeur. Weer een verkoper, dacht ik, want tegenwoordig verkopen ze alles. Van een energiecontract tot appels per 10 kilo (wie krijgt dat op?) of gewoonweg je woning. Ja, dat leest u goed: een…
Schrijfdag 2023
Onbeschrijflijk. Ik vind dat wel een toepasselijk woord voor deze heerlijke middag die ik gemoedwillig in een avond liet kabbelen. Ze zeggen dat je als schrijver zitvlees moet kweken, maar in deze tijd is het ook nodig – en al zeker als je geen miljoen volgers op Instagram hebt – om netwerkvlees te kweken. Ik…