Kiezen is verliezen, zeggen ze. De keuzes die we maken, bepalen wie we zijn en wat we worden. Daarbij horen ook alle keuzes die we niet maken. Ik heb vaak de neiging me blind te staren op dingen die een ander wél doet of heeft gedaan. Het is geen afgunst, ik gun iedereen alles. Het…
Het leven in rood, geel en blauw
Als dertiger sta ik meer te klungelen dan als kleine jongen. Dat mensen naar me toe komen voor een luisterend oor, voor mijn goede raad, voor mijn empathisch vermogen, terwijl ik om de haverklap met mezelf in de knoop lig, ik krijg er schaamrood van op mijn wangen. Op de Steinerschool leerde ik rood, geel…
Blauwe maandag
Elke ochtend komt er een moment waarop je weet dat de wekker binnen enkele minuten zal aflopen. Ook al hoop je op je veel te heldere telefoonschermpje een ander uur te zien, of voel je de adem van de ochtend nog niet in je nek. Ik weiger te kijken. Een bloot voetje, maat 28, doet…
Wat maakt me blij?
Misschien hebben enkele van mijn bescheiden aantal lezers het al ergens opgepikt, maar sinds vorige week neem ik deel aan een workshop ‘literair bloggen’, een cursus die zich verspreidt over drie maanden, gegeven door Dirk Van Boxem. De opdracht voor deze week luidde eenvoudigweg: waar ben je blij van geworden? Een ogenschijnlijk simplistische schrijfopgave, edoch,…
Met de trein naar Train World!
Vandaag leidt onze weg naar het treinmuseum in Schaarbeek: Train World. Het is niet zo pretparkachtig als het klinkt. Om voorraad in te slaan voor onderweg, maak ik mijn vierwekelijkse trip naar de bakker. Opnieuw is het erg stil op straat. In mijn hoofd probeer ik de verschillen met vorige week te zoeken: 1) het…
Allosaurus, hoe is ’t?
Gisteren hebben we na lange tijd nog eens een uitstapje gemaakt per trein. We hebben het iconische Museum voor Natuurwetenschappen in Brussel bezocht, in de kindermond beter bekend als ‘het dinomuseum’. Ik was op voorhand al aan het zagen omdat het net die dag weer kutweer moest zijn, na een bijna zomerse naherfst en winter.…
Afscheidswandeling
Weer eens een serieuze baaldag op dinsdag 27 oktober 2020. Het is ook een dag die ik niet meer zal vergeten om een andere reden, waarover ik het op het einde van dit bericht zal hebben. Nochtans begon de dag zoals elke andere dag: opstaan, ontbijten – mijn rol bestaat er meestal gewoon in om…
Van ghostbuster tot chin diaper: coronaklassen
Als leerkracht NT2 (Nederlands als tweede taal) geef ik les aan volwassenen. Ze komen hier in België als anderstaligen om zich het Nederlands eigen te maken en vaak proberen ze ook aan een job te geraken of de opleiding van hun dromen te volgen. Momenteel heb ik twee klassen 2.2 (dat is een gemiddeld niveau…
Knopjes
Zij dwong me op te staan, mijn schoenen en m’n regenjas aan te trekken en minstens een half uur te gaan wandelen. Ik zou niet binnen mogen mocht ik toch na een kwartier al forfait geven, zo standvastig is ze wel. Gelukkig maar, want het kleine schapenvelletje waarop ik in het midden van een speelsessie…
Een lange schooldag, een kortetermijnvisie
Vorige week moest ik even in mijn ogen wrijven, niet alleen om wakker te worden, maar ook omdat ik niet kon geloven wat ik las. “De Gentse schepen van Onderwijs Elke Decruynaere (Groen) stelt voor om de schooldag pas om 18 uur ’s avonds te beëindigen.” Na het nieuws dat kinderen voortaan op vijf jaar al leerplichtig zijn, lijken degenen die…